CZAS ROZLICZEŃ

Styczeń to nie tylko etap podsumowań w szkołach wyższych - także dla uczniów okres ten staje się intensywniejszy. Ilu nauczycieli, przy okazji, stara się stworzyć bilans minionych miesięcy, wypisując w myślach dydaktyczne sukcesy i porażki?

Sesja zadziwia. Okazuje się, że niektóre wpisy są rozdawane, o inne trzeba zaciekle walczyć, zarywając noce. Niestety, coraz mniej tych, które w jakiś (wręcz: jakikolwiek) sposób świadczą o naszych staraniach, zdobytej wiedzy (nie w sensie: wykutej i zapomnianej dwa dni po egzaminie) i umiejętnościach. Niezmiennie natomiast (choć obserwuję to już trzeci rok!) zaskakują mnie ci, którzy nagle, po kilkunastu spotkaniach, przypominają sobie, że „trzeba sprawdzić wiedzę”. To nic, że przez parę miesięcy systematycznie pokazywali, że nie chcą nas niczego nauczyć. Nie zwracali uwagi na znudzonych studentów, zamieniali ćwiczenia w pogawędki z samym sobą bądź prezentacje multimedialne. To nic, że nie przygotowywali się do zajęć, często twierdząc, że „przedmiot został im wciśnięty na siłę”. Od rozbudzenia zainteresowań w młodych ludziach łatwiejsza była droga numer dwa – często wybierana przez tych, dla których literki „dr” przed nazwiskiem świadczą o wartości człowieka.

Problemu tego nie można bagatelizować w przypadku szkół. Choć nie jest zauważalny na taką skalę – maskują go systematycznie pojawiające się oceny – istnieje. Magiczne zeszyty, referaty, czytanie podręczników, dyktowanie książek – któż się z tym nie spotkał? Przecież „jeśli nie umiesz, to Twój problem; ja to mówiłem”.

Na swojej edukacyjnej ścieżce spotkałam kilku nauczycieli, którzy sprawiali, że wracając ze szkoły, wchodziłam do biblioteki, aby wypożyczyć książki. Dzięki Nim chciałam znaleźć „coś więcej” na temat poruszanych zagadnień. O dziwo, dotyczyło to także historii, której wcześniej nie tolerowałam. Związane to było również z innymi przedmiotami, uważanymi za nudne, wręcz „niepotrzebne w dzisiejszej szkole”.  Okazało się, że problemem nie była treść, lecz sposób jej przekazywania.

Koniec semestru, czas rozliczeń – czy tylko dla uczniów?